لغت نامه دهخدا
شنعاء. [ ش َ ] ( ع ص ) تأنیث اشنع. زشت و قبیح. ( از اقرب الموارد ): حاضران از آن داهیه دهیا و حادثه شنعا تعجب نمودند. ( ترجمه تاریخ یمینی ص 298 ). و رجوع به اشنع شود. || عیرة شنعاء؛ گورخر ماده بسیار زشت. ( از منتهی الارب ).
برای دسترسی سریع و آسان میتوانید لغت یاب را نصب کنید
برای نصب لغت یاب در ios لطفا آیکون
را زده و گزینه Add to Home Screen را انتخاب کنید.
مایل به دریافت اعلان فال ویدیویی روزانه هستید؟