شلخ
لغت نامه دهخدا
شلخ. [ ش َ ] ( ع اِ ) اصل. ( منتهی الارب ) ( ناظم الاطباء ) ( آنندراج ). رگ و ریشه. ( از اقرب الموارد ). || نسل و فرزند مرد و نطفه آن. ( منتهی الارب ) ( ناظم الاطباء ) ( از اقرب الموارد ) ( آنندراج ). || شرم زن. ( منتهی الارب ) ( ناظم الاطباء ) ( آنندراج ). || زیبایی مرد. ( از اقرب الموارد ).
شلخ. [ ش َ ] ( ع مص ) پاره کردن چیزی به شمشیر. ( منتهی الارب ) ( ناظم الاطباء ) ( از اقرب الموارد ).
شلخ. [ ] ( اِ ) یا شلج. تخم انجبار است. ( تحفه حکیم مؤمن ) ( فهرست مخزن الادویه ). رجوع به انجبار شود.
جمله سازی با شلخ
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید. گزارش محتوای نامناسب
💡 پس از آن تصادف کوچک در خیابان، ماشین من یک شلخ عمیق روی بدنه داشت که باعث شده بود ظاهر بسیار زیبا و براق آن خراب شود.
💡 او با دقت به تمام گوشههای ظرف چینی قدیمی نگاه کرد تا مطمئن شود هیچ شلخ یا ترک ریزی بر روی بدنه ظریف و گرانقیمتش وجود ندارد.
💡 با وجود اینکه آن وسایل قدیمی بودند، اما هیچ شلخ یا آسیب قابل توجهی در آنها دیده نمیشد و هنوز هم بسیار سالم و کارآمد بودند.