شزیب

لغت نامه دهخدا

شزیب. [ ش َ ] ( ع ص ) شاخه پژمرده پیش از آنکه اصلاح یابد. ج، شُزوب. || کمانی که نه نو باشد نه کهنه. ( منتهی الارب ) ( ناظم الاطباء ) ( آنندراج ) ( از اقرب الموارد ). رجوع به شزبة شود.