«سیدحسن بن محمدتقی مدرس میرمحمدصادقی اصفهانی» از عالمان فاضل و برجسته شیعه در شهر اصفهان بود. وی در هجدهم ذیحجه سال ۱۳۰۵ قمری دیده به جهان گشود و تحصیلات دینی خود را نزد پدر دانشمندش و نیز استادان نامداری چون سیدمحمدباقر درچهای، سیدمهدی درچهای و آخوند کاشی پی گرفت. پس از درگذشت پدر، امامت جماعت مسجد رحیمخان را بر عهده گرفت و به زهد، تقوا، سادهزیستی و اعراض از دنیا شهرت یافت. زندگی علمی او با تدریس، عبادت و پرهیز از شهرتطلبی همراه بود. وی سرانجام در شب جمعه پنجم جمادیالثانی سال ۱۳۷۲ قمری درگذشت و در بقعه جدّ بزرگوارش در مسجد رحیمخان به خاک سپرده شد. از آثار او میتوان به شرح حال پدرش در مقدمه «الرسائل التقویة» و نیز شرح منظومه الدرّه النجفیه بحرالعلوم اشاره کرد. این شخصیت، نمونهای از عالمان وارسته اصفهان در سده چهاردهم قمری به شمار میآید.
سیدحسن بن محمدتقی مدرس میرمحمدصادقی اصفهانی
دانشنامه اسلامی
[ویکی فقه] سیدحسن بن محمدتقی مدرس میرمحمدصادقی اصفهانی، عالم فاضل جلیل در اصفهان می باشد.
میرسیّدحسن مدرّس بن میرمحمّدتقی بن میرسیّدحسن میرمحمّدصادقی، عالم فاضل جلیل، در ۱۸ ذیحجه الحرام سال ۱۳۰۵ق متولّد گردیده و نزد پدر دانشمند خود و آقاسیّدمحمّدباقر درچه ای، آقاسیّدمهدی درچه ای و آخوند کاشی و جمعی دیگر از بزرگان تحصیل کرده و پس از فوت پدر در مسجد رحیم خان اقامه جماعت می نمود و به زهد و تقوا و ترک دنیا و اعراض از مردم معروف بود. پس از وفات در شب جمعه ۵ جمادی الثّانی ۱۳۷۲ق وفات یافته در بقعه جدّ بزرگوار خود در مسجد رحیم خان مدفون گردید. از آثار او شرح حال پدرش که در مقدمه «الرسائل التّقویه» به چاپ رسیده و «شرح منظومه الدّره النجفیه» بحرالعلوم می باشد.
مهدوی، سیدمصلح الدین، دانشمندان و بزرگان اصفهان، ج۱، ص۴۰۵.
۱. ↑ مهدوی، سیدمصلح الدین، دانشمندان و بزرگان اصفهان، ج۱، ص۴۰۵.۲. ↑ مهدوی، سیدمصلح الدین، مزارات اصفهان، ص۱۷۰.
منبع
مهدوی، سیدمصلح الدین، اعلام اصفهان، ج۲، ص۴۶۵.
...