لغت نامه دهخدا
سکنجیده. [س ِ ک َ دَ / دِ ] ( ن مف ) تراشیده. ( برهان ) ( آنندراج ).و در بیت های زیر به معنی. خسته. مجروح:
سکنجیده همی داردم بدرد
ترنجیده همی داردم برنج.ابوشکور.ز تیرش رخ مه سکنجیده شد
ز تیغش دل چرخ رنجیده شد.فردوسی.|| گزیده. ( برهان ) ( آنندراج ). || سرفه کرده. ( برهان ). سرفیده. ( آنندراج ). || آواز به گلو آورده. ( برهان ).