کلمه «سقفاء» (مونث: اَسقَف) به معنای درجهای از درجات آیین مسیحیت است که بین کشیش و مطران قرار دارد. این واژه از زبان یونانی گرفته شده و به کسی اطلاق میشود که پیشوای مذهبی، خطیب یا واعظ مسیحی است و مرتبهاش بالاتر از کشیش است، اما پایینتر از مطران قرار دارد. سقفاء نقش مهمی در هدایت انجمنهای مسیحی و آموزش دینی دارد و در مراسم مذهبی به وعظ و ارشاد مردم میپردازد. این مرتبه، نشاندهنده جایگاه میانی در سلسله مراتب کلیسایی است و مسئولیتهای دینی و اجتماعی متعددی بر عهده دارد. سقفاء معمولاً تعلیم دینی ارائه میدهد و در امور کلیسایی و روحانی جامعه نقش مؤثری ایفا میکند. این مقام تاریخی و مذهبی در کلیساهای مسیحی اهمیت ویژهای دارد و پیشوایان دینی با تجربه و دانش کافی به این درجه منصوب میشوند.
سقفاء
لغت نامه دهخدا
سقفاء. [ س َ ] ( ع ص ) مؤنث اَسْقَف. رجوع به اسقف شود. ( از منتهی الارب ) ( از اقرب الموارد ).