سرسنگین

واژه «سرسنگین» ترکیبی از دو کلمه «سر» و «سنگین» است و به معنای کسی یا چیزی است که رفتاری سنگین، جدی و محتاط دارد. این واژه برای توصیف افراد به کار می‌رود و نشان‌دهنده کسی است که شوخ‌طبعی کمتری دارد و در برخوردها و تصمیم‌گیری‌ها جدیت و آرامش خود را حفظ می‌کند.

«سرسنگین» اغلب برای توصیف افرادی استفاده می‌شود که کمتر می‌خندند، با احتیاط رفتار می‌کنند و تمایل دارند با دیگران با جدیت و احترام برخورد نمایند. این ویژگی می‌تواند هم مثبت باشد، مانند برخورد مسئولانه و متین، و هم منفی، مانند سخت‌گیری بیش از حد یا نداشتن انعطاف در روابط اجتماعی.

در ادبیات و گفتار روزمره، «سرسنگین» برای بیان خصوصیات شخصیتی افراد به کار می‌رود و معمولاً با صفتی که نشان‌دهنده جدیت یا آرامش است همراه می‌شود. شاعران و نویسندگان گاهی از این واژه برای نشان دادن شخصیت‌های محتاط، باوقار یا دور از شوخی استفاده کرده‌اند. همچنین در مکالمات روزمره، به فردی که کمی سختگیر و جدی رفتار می‌کند، «سرسنگین» گفته می‌شود.

لغت نامه دهخدا

سرسنگین. [ س َ س َ ] ( ص مرکب ) مقابل سرسبک ( در قپان ). || غضبناک. درهم. خشمگین.
- سرسنگین بودن با کسی؛ حالی غیر از آشتی و دوستی داشتن. با او مهربانی پیشین نداشتن. ( یادداشت مؤلف ).

فرهنگ معین

( ~. سَ ) (ص مر. ) بی اعتناء، بی توجه و نامهربان.

فرهنگ فارسی

مقابل سرسبگ. یا غضبناک. درهم. خشمگین.

ویکی واژه

بی اعتناء، بی توجه و نامهربان.