لغت نامه دهخدا
سراب میرکه. [ س َ ک َ ] ( اِخ ) دهی است از دهستان قائدرحمت بخش زاغه شهرستان خرم آباد واقع در 16 هزارگزی شمال خاوری زاغه و 5 هزارگزی شمال راه شوسه خرم آباد به بروجرد. هوای آنجا سرد و دارای 54 تن سکنه است. آب آنجا از سرآب میرکه تأمین می شود. محصول آنجا غلات، لبنیات و شغل اهالی زراعت و گله داری است. صنایع دستی زنان، فرش و جاجیم بافی و مزرعه ای بنام تنگ محمدخان جزء این آبادی است. راه آن مالرو است. ( از فرهنگ جغرافیایی ایران ج 6 ).
