زهر اشام
لغت نامه دهخدا
( زهرآشام ) زهرآشام. [ زَ ] ( نف مرکب ) مسموم و آنکه زهر آشامیده باشد. ( ناظم الاطباء ). زهرآشامنده. که زهر نوشد.
فرهنگ فارسی
( زهر آشام ) زهر آشامیده که زهر نوشد
جمله سازی با زهر اشام
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید. گزارش محتوای نامناسب
💡 آن قهرمان اسطورهای در داستانهای قدیمی، مانند یک زهر اشام با تمام سختیها و تلخیهای زندگی روبرو شد و هرگز تسلیم خواستههای دشمنان خود نشد.
💡 شخصیت اصلی رمان، که در واقع یک زهر اشام تمامعیار در برابر بیعدالتیها بود، با صبر و حوصله راه خود را از میان تاریکیها پیدا کرد.
💡 او با وجود اینکه در محیطی زهر اشام بزرگ شده بود، همواره سعی داشت با مهربانی و عشق، قلبهای تیره و تار اطرافیانش را روشن کند.