زنخه
لغت نامه دهخدا
( زنخة ) زنخة. [ زَ ن ِ خ َ ] ( ع ص ) شترانی که شکمهای آنها از شدت تشنگی تنگ شده باشد. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ) ( ناظم الاطباء ) ( از اقرب الموارد ).
جمله سازی با زنخه
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید. گزارش محتوای نامناسب
💡 در دورانهای قدیم، دریانوردان به دلیل عدم دسترسی به میوههای تازه و ویتامین سی، به شدت در معرض ابتلا به بیماری خطرناک زنخه قرار داشتند.
💡 پزشکان برای درمان بیماری زنخه توصیه میکنند که بیمار حتماً مقادیر زیادی مرکبات و سبزیجات تازه را در رژیم غذایی روزانه خود بگنجاند.
💡 کاهش مصرف ویتامینهای ضروری در طول مدت زمان طولانی میتواند منجر به بروز علائم اولیه بیماری زنخه و مشکلات جدی در سلامت پوست و لثه شود.