رتبل

لغت نامه دهخدا

رتبل. [ رَ ب َ ] ( ع ص ) کوتاه بالا. ( منتهی الارب ) ( ناظم الاطباء ). قصیر. ( اقرب الموارد ). || ( اِخ ) نام مردی بوده است. ( از منتهی الارب ) ( ناظم الاطباء ).