کلمه «رأس القنفذ» به گیاهی گفته میشود که در متون قدیم به نام بادآورد نیز شناخته شده و در عربی با نام «شوکة البیضاء» معروف است. این گیاه بوتهای خار دار با ساقهای دراز به اندازه یک ذرع یا یک گز دارد و در زمینهای شنی و دامنه کوهها رویش میکند. سبزی اولیه گیاه شبیه برگهای معمولی است، اما با رشد، به خارهای سفید، بلند و متراکم تبدیل میشود و گلهای آن میتوانند بنفش، سرخ یا سفید باشند. دانههای گیاه معمولاً کوچک و بیاهمیت هستند، اما به دلیل سبکی و پراکندگی توسط باد، آن را «بادآورد» مینامند. این گیاه در متون لغوی و گیاهشناسی مانند برهان، غیاث، آنندراج و فرهنگ سروری توصیف شده و به دلیل خارهای فراوان و رشد در مناطق سخت، به شکل مقاوم و خشن شناخته میشود. «رأس القنفذ» نمونهای از گیاهان کوهستانی و ریگی است که کاربرد دارویی یا نمادین در متون قدیم داشته و ویژگیهای ظاهری آن، خصوصاً خارهای سفید و گلهای رنگی، اهمیت آن را در شناخت گیاهان طبی و محلی نشان میدهد.
رأس القنفذ
لغت نامه دهخدا
رأس القنفذ. [ رَءْ سُل ْ ق ُ ف ُ ] ( ع اِ مرکب ) بادآورد که بوته خار شوکةالبیضاء باشد. ( یادداشت مرحوم دهخدا ). رجوع به بادآورد شود.