لغت نامه دهخدا
ذوسدر. [ س ِ ] ( اِخ ) نام موضعی است در شعر ابوذویب و در شعر عباس بن مرداس که گوید:
ابلغ ابا سلمی رسولا یروعه
و لو حل ذاسدر و اهلی بعسجل. ( از المرصع ).
ذوسدر. [ س ِ ] ( اِخ ) نام موضعی است در شعر ابوذویب و در شعر عباس بن مرداس که گوید:
ابلغ ابا سلمی رسولا یروعه
و لو حل ذاسدر و اهلی بعسجل. ( از المرصع ).