لغت نامه دهخدا
دنبره. [ دُم ْ ب َ رَ / رِ ]( اِ مرکب ) دنب بره. طنبور و دنبه بره. ( ناظم الاطباء ).ساز مشهور مشابه دنبه بره، یک بای آن محذوف شده و دنبره مانده، و عرب با تبدیل دال به طاء به صورت طنبوره معرب ساخته است. ( از برهان ) ( از آنندراج ). طنبور، و آن سازی است که مطربان زنندش. ( شرفنامه منیری ).
