لغت نامه دهخدا
دلمص. [ دُل َ م ِ ] ( ع ص ) رخشان. ( منتهی الارب ). براق. ( اقرب الموارد ). || رأس دلمص؛ سری که موی مقدم آن رفته باشد. ( منتهی الارب ). أصلع. ( اقرب الموارد ).
دلمص. [ دُل َ م ِ ] ( ع ص ) رخشان. ( منتهی الارب ). براق. ( اقرب الموارد ). || رأس دلمص؛ سری که موی مقدم آن رفته باشد. ( منتهی الارب ). أصلع. ( اقرب الموارد ).