لغت نامه دهخدا
دشو. [ دَش ْوْ ] ( ع مص )نیک درآمدن در جنگ. ( از منتهی الارب ). فرو رفتن در جنگ. ( از اقرب الموارد ). دشوة. و رجوع به دشوة شود.
دشو. [ دَش ْوْ ] ( ع مص )نیک درآمدن در جنگ. ( از منتهی الارب ). فرو رفتن در جنگ. ( از اقرب الموارد ). دشوة. و رجوع به دشوة شود.
نیک در آمدن در جنگ.