لغت نامه دهخدا
دزدران. [ دَ دَ ] ( اِ ) نوداران. شاگردانه. فغیاز. برمغاز. ( حاشیه فرهنگ اسدی نخجوانی از یادداشت مرحوم دهخدا ).
دزدران. [ دُ ] ( نف مرکب ) دورکننده دزد. دزدراننده. راننده دزد:
روز صیادم بد و شب پاسبان
تیزچشم و صیدگیر و دزدران.مولوی.
دزدران. [ دَ دَ ] ( اِ ) نوداران. شاگردانه. فغیاز. برمغاز. ( حاشیه فرهنگ اسدی نخجوانی از یادداشت مرحوم دهخدا ).
دزدران. [ دُ ] ( نف مرکب ) دورکننده دزد. دزدراننده. راننده دزد:
روز صیادم بد و شب پاسبان
تیزچشم و صیدگیر و دزدران.مولوی.