خیصی

لغت نامه دهخدا

خیصی. [ خ َ صا ] ( ع اِ ) اندکی از گیاه. ( منتهی الارب ) ( از تاج العروس ) ( از لسان العرب ). منه: اجتمعت خیصاهم؛ گرد آمد متفرق آنها و با هم منضم شدند.