خودشکفت

«خودشکفت» در زمین‌شناسی به معنای جزء سازنده کانیایی سنگ دگرگونی است که در نتیجه بازبلورش و در محدوده سطوح بلوری خود شکل گرفته است. این واژه به نوعی به کانی‌هایی اشاره دارد که در فرآیند دگرگونی، تحت تأثیر شرایط خاصی از جمله فشار و دما، به شکل و ساختار جدیدی تبدیل می‌شوند. در واقع، «خودشکفت» به کانی‌هایی اطلاق می‌شود که در شرایط خاصی از دگرگونی، ویژگی‌های منحصر به فردی پیدا می‌کنند و به نوعی هویت جدیدی به خود می‌گیرند. این فرآیند می‌تواند شامل تغییرات در ترکیب شیمیایی، ساختار بلوری و ویژگی‌های فیزیکی کانی‌ها باشد. به عنوان مثال، در سنگ‌های دگرگونی مانند شیست یا گرانولیت، کانی‌های خودشکفت می‌توانند به عنوان نشان‌دهنده شرایط خاصی از دگرگونی شناخته شوند. این کانی‌ها به دلیل ویژگی‌های خاص خود، می‌توانند اطلاعات مهمی درباره تاریخچه زمین‌شناسی منطقه و فرآیندهای دگرگونی ارائه دهند.