لغت نامه دهخدا
خز ارطاقی. [ خ َ زِ اَ ] ( ترکیب وصفی، اِ مرکب ) نوعی خز بوده است: پنجاه تخت جامه ملون از جامه های تستری و سقلاطون عضدی و حله های فخری و خز ارطاقی. ( ترجمه تاریخ یمینی ).
خز ارطاقی. [ خ َ زِ اَ ] ( ترکیب وصفی، اِ مرکب ) نوعی خز بوده است: پنجاه تخت جامه ملون از جامه های تستری و سقلاطون عضدی و حله های فخری و خز ارطاقی. ( ترجمه تاریخ یمینی ).
نوعی خز بوده است: پنجاه تخت جامه ملون از جامه های تستری و سقلاطون عضدی و حله های فخری و خزار طاقی.