لغت نامه دهخدا
خرجل. [ خ َ ج َ ] ( اِ ) نوعی از مرغ باشد که شیرازیان کورکور گویندش. || یک نوع ملخ بی بال است که آنرا گرفته با نمک پزند و خورند. ( از برهان قاطع ) ( از آنندراج ) ( ناظم الاطباء ).
خرجل. [ خ َ ج َ ] ( اِ ) نوعی از مرغ باشد که شیرازیان کورکور گویندش. || یک نوع ملخ بی بال است که آنرا گرفته با نمک پزند و خورند. ( از برهان قاطع ) ( از آنندراج ) ( ناظم الاطباء ).
نوعی از مرغ باشد که شیرازیان کور کور گویندش.