حصداء

لغت نامه دهخدا

حصداء. [ ح َ ] ( ع ص ) تأنیث اَحْصَد.
- درعی حصداء؛ زرهی تنگ حلقه و محکم بافته. ( مهذب الاسماء ).
- شجره حصداء؛ درختی بسیاربرگ. ( مهذب الاسماء ).