حجول

لغت نامه دهخدا

حجول. [ ح َ ] ( ع ص ) دور. بعید. ( منتهی الارب ).
حجول. [ ح ُ ] ( ع مص ) فروشدن چشم بمغاک. ( از منتهی الارب ). گود افتادن چشم.
حجول. [ ح ُ ] ( ع اِ ) ج ِ حجل. ( منتهی الارب ).