لغت نامه دهخدا
جقشاباط. [ ج َ ] ( مغولی، اِ ) جغشاباط. نام یکی ازماههای مغولی است: هلاکوخان اغروق را در خانقین رها کرده، عازم شد و هفتم جقشاباطای ( ماه جقشاباط ) موغا ییل، موافق یازدهم محرم سنه ستمأئة الهجریة به طرف شرقی فرود آمد. ( جامع التواریخ رشیدی چ بهمن کریمی ج 2، ص 710 ). در یازدهم جقشاباط ( بلو ) آی از موغا ییل موافق نهم محرم سنه سته و خمسین و ستمائة بایجونویان و بقاتیمور و سونجاق به موعدی که بود از راه دوجیل از دجله گذشته به حدود نهر عیسی رسیدند. ( جامع التواریخ رشیدی چ بهمن کریمی ج 2، ص 709 ).
