لغت نامه دهخدا
( جدورة ) جدورة. [ ج َ رَ ] ( اِخ ) نام چاهی است که در شعر جعفربن علبةالحارثی آمده است:
الاهل الی ظل النضارات بالضحی
سبیل وتغرید الحمام المطوق
و شربة ماء من جدورة طیب
جری بین افنان العضاء المسوق
و سیری مع الفتیان کل عشیة
اباری مطایاهم ببیداء سملق.( از معجم البلدان ).
جدوره. [ ] ( اِخ ) نام قصبه ای است در هند بنزدیکی کزرات. رجوع به ماللهند ص 99 شود.