جدایا

لغت نامه دهخدا

جدایا. [ ج َ ] ( ع اِ ) ج ِ جدیه. ( قطر المحیط ) ( منتهی الارب ). ج ِ جدیه یعنی آدرم زین و پالان. ( آنندراج ). و رجوع به جدیه شود.