ثرمطه
لغت نامه دهخدا
( ثرمطة ) ثرمطة. [ ث ُ /ث َ م َ طَ ] ( ع اِ ) گل تر یا رقیق و آبکی. ثُرمَط. || ( مص ) به آواز خائیدن. || ثرمطه ناک گردیدن زمین؛ یعنی صاحب گل رقیق و آبناک شدن.
( ثرمطة ) ثرمطة. [ ث ُ /ث َ م َ طَ ] ( ع اِ ) گل تر یا رقیق و آبکی. ثُرمَط. || ( مص ) به آواز خائیدن. || ثرمطه ناک گردیدن زمین؛ یعنی صاحب گل رقیق و آبناک شدن.