تپاله برچین
لغت نامه دهخدا
تپاله برچین. [ ت َ ل َ / ل ِ ب َ ] ( نف مرکب ) که تپاله جمع کند.جمعکننده تپاله. تپاله ورچین. رجوع به تپاله شود.
فرهنگ فارسی
که تپاله جمع کند جمع کنند. تپاله تپاله ورچین
تپاله برچین. [ ت َ ل َ / ل ِ ب َ ] ( نف مرکب ) که تپاله جمع کند.جمعکننده تپاله. تپاله ورچین. رجوع به تپاله شود.
که تپاله جمع کند جمع کنند. تپاله تپاله ورچین