لغت نامه دهخدا
تندفهم. [ ت ُ ف َ ] ( نف مرکب / ص مرکب ) آنکه سخن را زود دریابد. ( آنندراج ) ( بهار عجم ). زیرک و بافِراست و باهوش و حاضرکلام. ( ناظم الاطباء ):
ایاز تندفهم تیزبینش
نگار کارگاه آفرینش.زلالی ( از آنندراج ).رجوع به تند و دیگر ترکیبهای آن شود.
