تنبیب

لغت نامه دهخدا

تنبیب. [ تَم ْ ] ( ع مص ) انبوب برآوردن گیاه و با انبوب شدن آن. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ) ( ناظم الاطباء ) ( از اقرب الموارد ).