تمغص

لغت نامه دهخدا

تمغص. [ ت َ م َغ ْ غ ُ ] ( ع مص ) بدرد آمدن شکم. ( منتهی الارب ) ( ناظم الاطباء ) ( از اقرب الموارد ). یقال: تمغص بطنی؛ اوجعنی. ( اقرب الموارد ).