«تلقیه» واژهای عربی و مصدر از ریشه «لقی» است که در اصل به معنای «انداختن چیزی به سوی کسی» یا «رساندن و القا کردن مطلبی به دیگری» به کار میرود. در معنای نخست، تلقیه به عمل فرستادن یا افکندن چیزی به طرف فردی دیگر اشاره دارد. این واژه در زبان عربی و فارسی گاه به معنای القا کردن سخن، اندیشه یا مطلبی در ذهن کسی نیز استفاده میشود. در این کاربرد، مقصود آن است که شخصی اندیشه یا سخنی را به دیگری منتقل کند تا آن را بپذیرد یا بیاموزد. به همین دلیل «تلقیه» گاهی در زمینه آموزش، راهنمایی یا القای مطلب به کار میرود. در برخی متون دینی و ادبی نیز این واژه برای بیان رساندن مفهومی به دیگری یا یاد دادن مطلبی خاص دیده میشود. معنای اصلی آن همچنان بر مفهوم «رساندن و افکندن به سوی دیگری» استوار است. از نظر ساخت، واژه مصدر عربی است که در فارسی نیز با همان صورت به کار رفته است. این واژه در زبان نوشتاری بیشتر در معنای القا و انتقال فکر یا سخن به کار میرود. بنابراین «تلقیه» در مجموع به معنای انداختن یا رساندن چیزی ـ چه مادی و چه معنوی ـ به سوی شخص دیگر است.
تلقیه
لغت نامه دهخدا
( تلقیة ) تلقیة. [ ت َ ی َ ] ( ع مص ) چیزی بسوی کسی انداختن. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ) ( ناظم الاطباء ) ( از اقرب الموارد ).