تلفکار
لغت نامه دهخدا
تلفکار. [ ت َ ل َ ] ( ص مرکب ) مسرف و مبذر و آنکه خرج بیجا می کند. ( ناظم الاطباء ).
فرهنگ فارسی
مسرف و مبذر و آنکه بیجا می کند.
تلفکار. [ ت َ ل َ ] ( ص مرکب ) مسرف و مبذر و آنکه خرج بیجا می کند. ( ناظم الاطباء ).
مسرف و مبذر و آنکه بیجا می کند.