لغت نامه دهخدا
تقدی. [ ت َ ق َدْ دی ] ( ع مص )لازم گرفتن راه و روش. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ) ( ناظم الاطباء ) ( از اقرب الموارد ). یقال: تقدت به دابته؛ ای لزمت سنن الطریق و تقدی هو علیها. ( منتهی الارب ).
برای دسترسی سریع و آسان میتوانید لغت یاب را نصب کنید
برای نصب لغت یاب در ios لطفا آیکون
را زده و گزینه Add to Home Screen را انتخاب کنید.
مایل به دریافت اعلان فال ویدیویی روزانه هستید؟