تس تس

لغت نامه دهخدا

تس تس. [ ت ِ ت ِ ] ( ع اِ صوت ) کلمه ای است که بدان تکه را زجر کنند تا بازگردد. ( منتهی الارب ).

فرهنگ فارسی

کلمه است که بدان تکه را زجر کنند تا باز گردد.