تذفیف

کلمه «تذفیف» در زبان عربی به معنای سبک و آسان کردن است و در فارسی قدیم نیز به همین معنا به کار رفته است. یکی از کاربردهای آن کشتن یا از پا درآوردن فرد زخمی با سرعت و بدون معطلی بوده است. همچنین تذفیف به معنای کم کردن بار و سبک کردن وسایل، به‌ویژه بار شتر، استفاده می‌شده است. در معنایی دیگر، این واژه به حرکت سریع و شتاب گرفتن اسب اشاره دارد. وجه مشترک همه این معناها، سبکی، سرعت و کاهش سنگینی یا فشار است. تذفیف یعنی کاری را زودتر و سبک‌تر انجام دادن. این واژه بیشتر در متون کهن دیده می‌شود و امروزه کاربرد کمی دارد. با زبان ساده، تذفیف یعنی سبک کردن، تندتر حرکت کردن یا سریع به پایان رساندن کاری.