تخبس
لغت نامه دهخدا
تخبس. [ ت َ خ َب ْ ب ُ ] ( ع مص ) غنیمت یافتن. ( آنندراج ) ( ناظم الاطباء ). اغتنام. ( قطر المحیط ). گرفتن و غنیمت یافتن. ( از اقرب الموارد ): ماتخبست من شی ٔ؛ غنیمت نیافتم از چیزی. ( منتهی الارب ).
تخبس. [ ت َ خ َب ْ ب ُ ] ( ع مص ) غنیمت یافتن. ( آنندراج ) ( ناظم الاطباء ). اغتنام. ( قطر المحیط ). گرفتن و غنیمت یافتن. ( از اقرب الموارد ): ماتخبست من شی ٔ؛ غنیمت نیافتم از چیزی. ( منتهی الارب ).