تحکل
لغت نامه دهخدا
تحکل. [ ت َ ح َک ْ ک ُ ] ( ع مص ) ستیهیدن به جهل. ( منتهی الارب ) ( ناظم الاطباء ) ( قطر المحیط ) ( اقرب الموارد ).
فرهنگ فارسی
ستیهیدن به جهل
تحکل. [ ت َ ح َک ْ ک ُ ] ( ع مص ) ستیهیدن به جهل. ( منتهی الارب ) ( ناظم الاطباء ) ( قطر المحیط ) ( اقرب الموارد ).
ستیهیدن به جهل