تتیز

لغت نامه دهخدا

تتیز. [ ت َ ت َی ْ ی ُ ] ( ع مص ) برکنده شدن در رفتار خود. || برجستن بسوی کسی. ( قطر المحیط ) ( منتهی الارب ) ( ناظم الاطباء ).

فرهنگ فارسی

برکنده شدن در رفتار خود یا برجستن به سوی کسی.

گهر یعنی چه؟
گهر یعنی چه؟
صورت فلکی یعنی چه؟
صورت فلکی یعنی چه؟
فال امروز
فال امروز