تبالط

تبالط. [ ت َل ُ ] ( ع مص ) به شمشیر زدن یکدیگر را. ( از منتهی الارب ) ( از اقرب الموارد ) ( از قطر المحیط ) ( ناظم الاطباء ). با یکدیگر شمشیر زدن. ( آنندراج ). و هنگامی که سواره باشند این کلمه بکار نمی رود. ( از اقرب الموارد ).

به شمشیر زدن یکدیگر را. با یکدیگر شمشیر زدن. و هنگامی که سواره باشد این کلمه بکار نمی رود.