بوالخجدر
لغت نامه دهخدا
بوالخجدر. [ بُل ْ خ َ دَ ] ( ص مرکب ) ملحد و بی دین و بی دیانت. ( برهان ) ( آنندراج ). ملحد و ناپاک و بی دین و بدبخت. ( ناظم الاطباء ).
بوالخجدر. [ بُل ْ خ َ دَ ] ( ص مرکب ) ملحد و بی دین و بی دیانت. ( برهان ) ( آنندراج ). ملحد و ناپاک و بی دین و بدبخت. ( ناظم الاطباء ).