بهلقة به معنای خودبزرگبینی و لاف زدن است. همچنین به معنای صحبت کردن به صورت مستقیم و دروغ گفتن نیز به کار میرود. دروغ گفتن یک عادت منفی و ناپسند است که ممکن است بهطور ناخودآگاه در فرد شکل بگیرد. معنای لغوی دروغ به بیان سخنی نادرست و دور از واقعیت اشاره دارد. این سخن میتواند از کسی باشد که هرگز آن را نگفته است. عدم بیان حقیقت میتواند بهطور تصادفی یا عمدی باشد و در هر دو حالت، تفاوتی در ماهیت آن وجود ندارد. ماهیت دروغ کاملاً مشخص است. اگر شما در زندگیتان هر نوع دروغی را بگویید، به مرور زمان این ویژگی بهطور ناخودآگاه به یک عادت دائمی و بخشی از رفتار شما تبدیل خواهد شد. بهطور کلی، میتوان گفت که دروغ یک ادعای نادرست است که فرد آن را بهجای حقیقت مطرح میکند.
بهلقه
لغت نامه دهخدا
( بهلقة ) بهلقة. [ ب َ ل َ ق َ ] ( ع مص ) تکبر کردن. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ) ( ناظم الاطباء ) ( از ذیل اقرب الموارد ). || لاف زدن. || سخن گفتن روباروی. || دروغ گفتن. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ) ( ناظم الاطباء ). || ( اِ ) بلا. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ) ( ناظم الاطباء ) ( از ذیل اقرب الموارد ).