بلد داشتن

دانستن، آگاهی داشتن، مطلع بودن

بلد نبودن، ندانستن

بلد داشتن. [ ب َ ل َ ت َ ] ( مص مرکب ) رهبر داشتن. ( فرهنگ فارسی معین ). رجوع به بلد شود.

( مصدر ) رهبرداشتن.
رهبر داشتن ٠