بلاباذ تصویر معنی بلاباذ لغت نامه دهخدا بلاباذ. [ ب َ ]( اِخ ) قریه ای است در مشرق موصل از اعمال نینوی، واقع بین موصل و زاب. قافله ها در آنجا فرود آیند و کاروانسرایی جهت مسافران راه دارد. ( از معجم البلدان ). کلمات مرتبط بافخاری دیرالجب باعذرا باشمنان بلبد باعربای بلاشکر
