بلااجر

لغت نامه دهخدا

بلااجر. [ ب ِ اَ ] ( ع ق مرکب ) ( از: ب + لا ( نفی ) + اجر ) بدون مزد. بدون پاداش. ( فرهنگ فارسی معین ). بی پاداش.

فرهنگ فارسی

بدون مزد بی پاداش.
بدون مزد ٠ بدون پاداش ٠ بی پاداش ٠