لغت نامه دهخدا
بداغر. [ ب َ اُ غ ُ ] ( ص مرکب ) مشؤوم. بدآغال. بدآغار. ( یادداشت مؤلف ). نامبارک. بدشگون.
بداغر. [ ب َ اُ غ ُ ] ( ص مرکب ) مشؤوم. بدآغال. بدآغار. ( یادداشت مؤلف ). نامبارک. بدشگون.
۱. شوم، نامبارک، بدشگون.
۲. بدخو، بدخلق، اخمو.
( صفت ) نامبارک شوم بدشگون.