لغت نامه دهخدا
بخولیک. [ ب ِ خُو ] ( ترکی، اِ ) گودی بالای سم اسب که بخو بدانجا کنند. خرده گاه اسب. ( یادداشت مؤلف ). بخولق. و رجوع به ماده قبل شود.
بخولیک. [ ب ِ خُو ] ( ترکی، اِ ) گودی بالای سم اسب که بخو بدانجا کنند. خرده گاه اسب. ( یادداشت مؤلف ). بخولق. و رجوع به ماده قبل شود.