لغت نامه دهخدا
( بثعة ) بثعة. [ب َ ع َ ] ( ع اِ ) گوشت پاره برآمده بر لب ملاصق دندان. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ) ( ناظم الاطباء ). ج، بُثع.
برای دسترسی سریع و آسان میتوانید لغت یاب را نصب کنید
برای نصب لغت یاب در ios لطفا آیکون
را زده و گزینه Add to Home Screen را انتخاب کنید.
مایل به دریافت اعلان فال ویدیویی روزانه هستید؟