لغت نامه دهخدا
بادرویه. [ ی َ / ی ِ ] ( اِ ) رجوع به بادرو شود. ( معیار جمالی ):
ببادرویه نخشب دو زلف بر رخ زن
که تا دمد همه جا عنبر و گل خود روی.سوزنی.
بادرویه. [ ی َ / ی ِ ] ( اِ ) رجوع به بادرو شود. ( معیار جمالی ):
ببادرویه نخشب دو زلف بر رخ زن
که تا دمد همه جا عنبر و گل خود روی.سوزنی.
= بادرنگبویه