ایه 66 سوره هود
آیه 66 سوره هود چنین میفرماید: «فَلَمَّا جَاءَ أَمْرُنَا نَجَّیْنَا صَالِحًا وَالَّذِینَ آمَنُوا مَعَهُ بِرَحْمَةٍ مِنَّا وَمِنْ خِزْیِ یَوْمِئِذٍ ۗ إِنَّ رَبَّکَ هُوَ الْقَوِیُّ الْعَزِیزُ». این آیه به سرگذشت قوم ثمود و پیامبرشان حضرت صالح (ع) اشاره دارد و بیان میکند که هنگامی که فرمان الهی برای عذاب قوم ستمگر فرا رسید، خداوند حضرت صالح و مؤمنانی را که به او ایمان آورده بودند، با رحمت ویژه خود از آن عذاب نجات داد. در این بیان قرآنی، نجات یافتن صالح و پیروانش نه صرفاً یک رخداد طبیعی، بلکه نتیجه رحمت الهی و حمایت مستقیم خداوند معرفی شده است. همچنین آیه تأکید میکند که آنان از خواری و رسوایی آن روز بزرگ، یعنی روز نزول عذاب، در امان ماندند. این مضمون نشان میدهد که ایمان و همراهی با پیامبران الهی سبب نجات انسان از نابودی و ذلت میشود. در ادامه آیه، صفتهای «قوی» و «عزیز» برای خداوند ذکر شده است که به معنای قدرت مطلق و شکستناپذیری او در اجرای ارادهاش است. این توصیف بیانگر آن است که هیچ قدرتی نمیتواند در برابر فرمان الهی مقاومت کند و سرنوشت امتها بر اساس عدالت و حکمت او رقم میخورد. از نظر معنایی، آیه هم هشدار نسبت به سرنوشت اقوام ستمگر است و هم مژدهای برای مؤمنان که در سایه رحمت الهی نجات خواهند یافت. در نتیجه، مفهوم اصلی آیه 66 سوره هود، نجات پیامبر صالح و مؤمنان به واسطه رحمت خداوند و تأکید بر قدرت و عدالت مطلق الهی در برابر سرکشان و منکران است.
دانشنامه اسلامی
[ویکی اهل البیت] آیه 66 سوره هود. فَلَمَّا جَاءَ أَمْرُنَا نَجَّیْنَا صَالِحًا وَالَّذِینَ آمَنُوا مَعَهُ بِرَحْمَةٍ مِنَّا وَمِنْ خِزْیِ یَوْمِئِذٍ ۗ إِنَّ رَبَّکَ هُوَ الْقَوِیُّ الْعَزِیزُ
چون وقت فرمان (قهر) ما فرا رسید تنها صالح و مؤمنان به او را به رحمت خاص خود از بلا و از خواری و رسوایی آن روز نجات دادیم، که خدای تو مقتدر و تواناست.
پس هنگامی که فرمان ما فرا رسید، صالح و آنان را که همراه او ایمان آورده بودند با رحمتی از سوی خود نجات دادیم، و از خواری و رسوایی آن روز. مسلماً فقط پروردگارت نیرومند و توانای شکست ناپذیر است.
پس چون فرمان ما در رسید، صالح و کسانی را که با او ایمان آورده بودند، به رحمت خود رهانیدیم و از رسوایی آن روز. به یقین، پروردگار تو همان نیرومند شکست ناپذیر است.
چون امر ما فرا رسید، صالح را با کسانی که به او ایمان آورده بودند به رحمت خویش از خواری آن روز نجات بخشیدیم. زیرا پروردگار تو توانا و پیروزمند است.
و هنگامی که فرمان (مجازات) ما فرا رسید، صالح و کسانی را که با او ایمان آورده بودند، به رحمت خود (از آن عذاب) و از رسوایی آن روز، رهایی بخشیدیم؛ چرا که پروردگارت قوی و شکست ناپذیر است!
So when Our command came, We saved Salih and those who believed with him, by mercy from Us, and from the disgrace of that day. Indeed, it is your Lord who is the Powerful, the Exalted in Might.
When Our Decree issued, We saved Salih and those who believed with him, by (special) Grace from Ourselves - and from the Ignominy of that day. For thy Lord - He is the Strong One, and able to enforce His Will.